paris-monster.jpg

Paris Monster

Nowojorski i nowopowstały duet stworzony przez Josha Diona i Geoffa Kraly’ego. Jesienią 2017 roku zaczęli pracować nad swoim debiutanckim albumem, który ma się ukazać jeszcze w tym roku. Wydaje się, że pojęcie eklektyzmu zostało przez Amerykanów na nowo zinterpretowane, ponieważ w swoich kompozycjach łączą na różnych poziomach mnóstwo stylistyk w nieprzewidywalnych konfiguracjach. Nie szczędzą dokładania warstwy dźwiękowego brudu do funku czy soulu, po czym napędzają całość groove'em, nieszablonową elektroniką przy użyciu syntezatora modularnego, z którego wynurza się choćby abstrakcyjny glitch. W uroczy sposób potrafią także zagonić synth-pop do garażu i jeszcze nadać mu dużo liryzmu, o czym świadczą wyjątkowe wokale Nowojorczyków. Dion i Kraly doskonale też znają rodzimą tradycję, wiedzą, co to Americana oraz korzenny blues, ale nie pokazują tego wprost. Wystarczy zapoznać się ze znakomitymi singlami „Ape”, „Hot Canyon Air" czy „Ain't No Movin' Me”, aby poczuć ożywczą moc duetu.

 

https://www.parismonster.com/

 https://www.facebook.com/theparismonster

 https://vimeo.com/theparismonster

 https://www.instagram.com/theparismonster/

 
 
paris-monster-bw.jpg
 
 

Ätna

To jedni z reprezentantów berlińskiego XJAZZ Festivalu. Oboje poznali się w Dreźnie, we wschodnich Niemczech. Bardzo szybko się okazało, że Inéz i Demiana Kappensteina łączy podobna wrażliwość. Postanowili szybko wejść do studia i zarejestrować materiał na debiutancką EP-kę „Ätna”, która ukazała się w kwietniu 2017 roku nakładem wytwórni recordJet. Inéz – śpiewa, gra na minimalistycznym zestawie perkusyjnym oraz rozkoszuje się w oszczędnym brzmieniu fortepianu. Z kolei Demian jest perkusistą nasycającym swoje rytmy elektroniką. Zgrabnie nakładane spirale auto-tune’a na głos Inéz nasuwają skojarzenia z Beyoncé, a po drugiej stronie elektronika i pozornie skonfundowane rytmy Demiana - utrzymane w duchu eksperymentów zjawiskowej Rosjanki Mary Ocher - precyzyjnie towarzyszą zawiłym pętlom wokalnym Inéz. Z całą pewnością są to piosenki na miarę XXI wieku.

 

 

http://atnaofficial.com/

https://www.facebook.com/atnaofficial/

https://www.instagram.com/atnaofficial/

https://www.youtube.com/watch?v=gi2aozfVBa0

https://www.youtube.com/watch?v=kbMqWXnpXcA

 

 
 
atna-bw.jpg
 
 
studnitzky.jpg

Studnitzky

Najważniejsza postać związana z XJAZZ Festivalem, ponieważ w 2014 roku zainicjował powstanie tego festiwalu, który niemal od razu stał się największą imprezą jazzową w Berlinie. To także założyciel wytwórni płytowej pod nazwą Contemplate, ale przede wszystkim znakomity trębacz oraz pianista, przemierzający rozmaite rejony jazzu, muzyki klasycznej i elektronicznej. Sebastian Studnitzky, jak się okazuje, to nie tylko organizator i multiinstrumentalista, lecz również postać związana ze światem akademickim - we wrześniu 2014 roku objął stanowisko profesorskie na Uniwersytecie Muzycznym w Dreźnie. Niemiecki artysta chyba najbardziej zasłynął z prowadzenia projektu Memento, gdzie w towarzystwie kwartetu smyczkowego lub orkiestry kameralnej tworzy nieszablonowe kompozycje niedające się jednoznacznie zaliczyć do kameralistyki, awangardy czy muzyki współczesnej podpartej elektroniką.

Oprócz wielu działań w innych projektach Studnitzky wydaje także solowe płyty. Najnowsza pochodzi z 2017 roku i nosi tytuł „KY organic”, na której zestawia ze sobą minimalistyczne formy zarówno przy użyciu trąbki i fortepianu, jak i elektroniki wyrastające z minimal techno. Być może nagrania z „KY organic” nie brzmiałaby tak dobrze, gdyby nie udział dwóch zaprzyjaźnionych muzyków poznanych przez Studnitzky’eg na Uniwersytecie, czyli perkusisty Tima Sarhana i gitarzysty Laurenza Karstena. Warto wspomnieć, że materiał na „KY organic” został wyprodukowany w polskim studiu nagraniowym RecPublica. Niemieckie Stowarzyszenie Muzyczne Bundesverband Musikindustrie uhonorowało Studnitzky’ego tytułem Echo Jazz 2015.

 

 

http://studnitzky.de/

https://www.facebook.com/sebastian.studnitzky

https://soundcloud.com/studnitzky

https://www.instagram.com/studnitzky/

 

 
 
studnitzky-bw.jpg
 
 
building-instrument.jpg

Building Instrument

Podopieczni norweskiej wytwórni Hubro. Zespół tworzy troje muzyków: Mari Kvien Brunvoll (wokal, sampler, cytra, perkusja, mirliton), Øyvind Hegg-Lunde (perkusja) i Åsmund Weltzien (syntezator, elektronika, melodyka). Wszyscy udzielają się w wielu cenionych projektach, choćby takich jak The Big Almost, Crab is Crap, José Gonzalez, Junip i Thea Næss. Talent muzyczny Brunvoll odkrył sam Bugge Wesseltoft (szef Jazzland Recordings). Artystka wyśmienicie śpiewa w języku norweskim (konkretnie w dialekcie Molde), a także w języku przez siebie wymyślonym. W 2012 roku opublikowała w Jazzland Recordings swój pierwszy solowy longplay „Mari Kvien Brunvoll”.

Norwegowie przygotowywali się do nagrania debiutanckiego krążka aż sześć lat. Płyta „Buildling Instrument” ujrzała światło dzienne dopiero w 2014 roku. Ich eksperymentalne wizje, odnoszące się głęboko do akustycznych brzmieniach, w tym muzyki tradycyjnej, ułożyły się w niekonwencjonalny anturaż fascynujących brzmień. Ten niesamowicie wysoki poziom udało im się utrzymać także na drugim albumie „Kem Som Kan Å Leve” (Hubro, 2016), zachowując na nim oryginalny przekaz zawieszony między folkiem a syntetyczną elektroniką.

 

 

https://www.facebook.com/Building-Instrument-1392929010921515/

https://soundcloud.com/building-instrument

http://hubromusic.com/

 

 
 
building-instrument-bw.jpg
 
 
nils-petter-molvaer.jpg

Nils Petter Molvaer

Norweski trębacz, kompozytor i producent słynący z łączenia wielu odmiennych stylistyk takich jak jazz, ambient, rock, funk, muzyka elektroniczna, hip-hop czy pop. Przed laty zaczynał jako sideman w jazzowym zespole Masqualero (nazwa pochodzi od kompozycji Wayne’a Shortera), dzięki czemu został zauważony przez szefa wytwórni ECM - Manfreda Eichera. Później nagrał wiele klasycznych sesji studyjnych dla tej niemieckiej oficyny z udziałem wielu wspaniałych instrumentalistów oraz wokalistów jak Robyn Schulkowsky, Marilyn Mazur, Jon Balke’s Oslo 13 i Sidsel Endresen. W 1997 roku Molvær opublikował swój pierwszy solowy album „Khmer”, zaliczany do najważniejszych wydawnictw współczesnego jazzu ostatnich dwóch dekad. Przytłumione brzmienie trąbki Molværa, niekiedy modulowane za pomocą elektroniki, jest wyraziste, rozpoznawalne i oryginalne. Nie ulega wątpliwości, że norweski trębacz zasłuchiwał się w twórczości Milesa Davisa oraz Jona Hassella, ale potrafił pójść własną i jeszcze inną ścieżką.        

 

 

https://nilspettermolvaer.com

https://www.facebook.com/nils.petter.molvaer

 

 
 

nills-petter-molvaer-bw.jpg
 
 
eivind-aarset.jpg

Eivind Aarset

Charyzmatyczny i jeden z najbardziej oryginalnych światowych gitarzystów. Lista współpracowników, z którymi nagrywał Aarset, ciągnie się jak norweski fiord. Tu jednak wypada wymienić Jona Hassella, Davida Sylviana, Billa Laswella, Jana Garbarka, Dhafera Youssefa czy Nilsa Pettera Molværa. U tego ostatniego Aarset pojawił się na kilku pierwszych płytach, zaczynając od przełomowego „Khmer”. W tym roku mija dwadzieścia lat od ukazania longplaya Norwega „Électronique Noire”, którym zadebiutował w labelu Bugge Wesseltofta - Jazzland Recordings. - „Nie ma ustalonych reguł ani tradycji w tym, co robię, ponieważ można tworzyć nowe reguły, gdy się idzie dalej" – mówi Aarset.   

 

 

https://eivindaarset.com

https://www.facebook.com/eivindaarset/

 

 
 
eivind-aarset-bw.jpg
 
 
samuel-rohrer.jpg

Samuel Rohrer

Szwajcarski perkusista, którego edukacja muzyczna zahaczyła między innymi o Boston. Po powrocie do Europy zaczął grać w wielu składach jazzowych i wyruszył w trasę koncertową m.in. z Erikiem Truffazem. W 2003 roku przeprowadził się do Berlina i stał się jednym z najbardziej wpływowych muzyków swojego pokolenia na tamtejszej scenie muzyki improwizowanej. Płyty Rohnera można znaleźć w katalogach takich wytwórni jak ECM, Intakt, HatHut i wielu innych. Do najbardziej znanych zespołów, z jakimi należy kojarzyć szwajcarskiego muzyka, zaliczają się Noreia, Daniel Erdmann-Samuel Rohrer Quartet, Wolfert Brederode Quartet czy AMBIQ z Claudio Puntinem i Maxem Loderbauerem. Rohner wystąpił w rozmaitych konfiguracjach personalnych na niezwykle cenionych festiwalach jazzowych na całym świecie; wystarczy wymienić NorthSea Festival Rotterdam, Montreal International Jazz Festival, Portland Jazzfestival, Vancouver Jazz Festival, Festival Le Mans, Banlieues Bleues Paris, Ulju Festival Korea, London Jazzfestival czy Fajir International Music Festival w Teheranie.            

 

 

http://www.samuelrohrer.com/

https://www.facebook.com/samuelrohrer.arjunamusic

 

 
 
samuel-rohrer-bw.jpg